Weidebeheer

Het is weer eventjes stil geweest, griep en verkoudheid grijpen om zich heen, en ook wij worden al 2 maanden lang niet gespaard. Steeds als het over lijkt te zijn, komt het keihard weer terug. Het gaat nou weer de goede kant op, maar we juichen nog niet te vroeg.

Vandaag wel de hele dag buiten geweest. Er moest kalk gestrooid worden in het weiland, en dan is het alle hens aan dek. De schapen hebben de hele herfst en winter in het weiland gelopen, en dat is te zien. Het weiland is kaal, en het enige groene dat nog te zien is, is mos. Dat schiet natuurlijk niet op, dus moest er weer eens flink wat kalk worden gestrooid. Met de hand, want een tractor hebben we helaas nog niet, en de buurman had geen tijd. We hebben er een paar uurtjes over gedaan, maar "wir haben es geschafft!".

De schaapjes mochten wat grazen op de binnenplaats, maar vanavond moeten ze toch echt de stal in. Over een weekje of 2, of eerder als het in die tijd flink regent, mogen ze weer de wei in. Hopelijk gaat het gras flink groeien, dan hebben we er van de zomer geen omkijken meer naar.

Ik heb ook maar even van de gelegenheid gebruik gemaakt om wat nieuwe foto's te maken van Jack. Hij groeit super hard, en hij eet inmiddels ook al gras en hooi. Hij drinkt nog wel steeds bij mams, ben benieuwd wanneer ze daar genoeg van heeft.
Er zijn nog steeds geen andere lammetjes geboren, en we zijn heel benieuwd wanneer ze zullen komen. En OF ze überhaupt nog wel komen. Er zijn wel een paar ooien ontzettend dik, dus de kans is aanwezig, maar zeker weten doen we het niet.
Zo gauw er wat gebeurt dan lezen jullie het hier!

Hoe gaat het met Ozzy? Prima. Het mest- en ploeg-seizoen is weer geopend, de tractoren rijden af en aan, dus Oz heeft het er maar druk mee. Gelukkig is ze nu moe, en is het lekker rustig hier...

En zijn naam is....

Ruim een week geleden is het alweer dat ons lammetje geboren werd.
Hij doet het ontzettend goed! Hij drinkt, loopt, rent, slaapt en blijft goed warm ondanks de kou en het slechte weer. Beter hadden we het niet kunnen hebben!
Het is een rammetje, en als hij wat ouder is dan mag hij (na een bezoekje aan de veearts voor het verwijderen van het een en ander) bij ons blijven als grasmaaier. We vonden het toch wel speciaal zo'n eerste lammetje, en daarom mag hij blijven. De lammetjes die nog komen zullen wel verkocht gaan worden, we kunnen nu eenmaal niet alle schaapjes houden.
Zoals gebruikelijk is bij dieren die bij ons wonen, krijgt het lammetje nu ook een naam. Het moest iets schots zijn, Soay schapen komen van oorsprong uit Schotland. Ik weet niet of het een echte originele schotse naam is, maar als ik de whiskey moet geloven... :-)

Vanaf vandaag heet ons lammetje: JACK!

Foto's volgen als het weer wat beter weer is...

VERRASSING!!!

Nou had ik in het vorige blog-berichtje gezegd dat het wel weer tijd voor lente was. En nou had ik ook genoemd dat er dan een aantal jonge dieren worden verwacht op de boerderij. Heb ik te hard gehoopt dat het lente zou worden?

Vanmorgen tijdens de ochtend-voer-ronde kregen we zowat een hartverzakking, wat lag daar nou in een hoekje van de schapen-schuilstal??? Iets kleins, het was bruin en behaard... Het zou toch niet...??? JAWEL, een lammetje!!!

De draagtijd van Soay schapen zou ongeveer 5 maanden moeten bedragen, wat betekent dat dit kleintje in augustus is verwekt. Aangezien het dekseizoen van de Soay schapen van oktober tot januari loopt, verwachtten wij het eerste lammetje ongeveer vanaf maart. Maar blijkbaar kan het dus ook al eerder...

Vooralsnog maken moeder en kind het goed, het is wel koud buiten, maar de kleine lijkt er niet echt last van te hebben. De zon schijnt lekker de schuilstal in, en er ligt een dikke laag stro, dus dat helpt wel. Drinken probeert hij / zij ook al, we houden het wel in de gaten want drinken is de eerste 24 uur heel belangrijk voor energie en afweer. Dus ik ga elk half uur even buiten kijken hoe het ermee gaat.

Uiteraard kunnen foto's van het kleintje niet ontbreken, dus ook maar gauw even wat kiekjes gemaakt. Op de eerste foto staat het lammetje alleen, op de andere twee samen met mams. Als alles goed blijft gaan volgen er nog veeeeeel meer foto's!

Was het maar weer lente...

Het is nog steeds winter. De sneeuw is dan wel weg, maar het blijft koud en het ziet er troosteloos grauw uit buiten... Tijd om weer wat foto's van Ozzy te maken, maar dan in de stal, waar ze al onze beestjes goed bewaakt.

Mukkie Reloaded is inmiddels weer terug verhuisd naar zijn dames in het geitenweitje. Hij is helemaal "the man", en we hopen dat we in het voorjaar een paar lammetjes kunnen verwachten. Bij onze Soay schapen heeft de ram ook zijn werk gedaan, dus ook daar hopen we op een paar mooie lammetjes dit voorjaar. De Bielefelder kuikens die we een paar maanden geleden gekocht hebben zijn alweer uitgegroeid tot echte kippen, alleen de haan blijft nog een beetje achter. Die moet in het voorjaar toch wel zijn werk gaan doen, zodat we weer nieuwe kuikentjes krijgen. Het mooie van de Bielefelder kippen is dat je aan het kleurenpatroon van de kuikentjes kunt zien of het hennetjes of haantjes zijn, dus dat hoeven we dan in ieder geval niet meer zo lang af te wachten!
De katjes Ushi en Dushi zijn ook alweer uitgegroeid tot flinke katjes, en als zij een leuke kater tegenkomen in de buurt dan komen er ook nog jonge poesjes op de boerderij. Redenen genoeg voor ons dus om erg uit te kijken naar de lente!

Op de eerste foto staat Oz in vol ornaat, op de voorgrond loopt de Bielefelder haan.
De tweede en derde foto kostten wat meer moeite, stilzitten is echt niet Oz haar ding! Op de derde foto is op de achtergrond nog net het koppie te zien van Ushi, die wilde ook even haar momentje meepakken :-)
De belichting is trouwens weer echt bagger, het is net of Oz een zombie is, maar gelukkig weten wij dat ze hele mooie donkere ogen heeft! (ik zal proberen dat ook eens een keer goed vast te leggen...)Foto's van Ozzy in de sneeuw zijn te bezichtigen op de website van de V.I.B.: Hier

Daar is ze dan weer!

Vandaag dan eindelijk tijd om weer een blogje te schrijven, al is de tijd wat verkort door een "avontuur"... Vanavond ondanks de gladde weg vol sneeuw toch maar op weg gegaan naar de supermarkt voor de laatste kerst-boodschappen. Het was niet echt ideaal op de weg, maar het ging eigenlijk nog best wel. Ook de terugweg ging goed, maar toen we onze straat in reden zagen we tot onze verbazing dat er zeker 40 cm sneeuw in het midden van de weg lag! Dat was blijkbaar van de akkers af gewaaid, en had hele bergen sneeuw op de weg tot gevolg. Nou is onze auto niet verlaagd, maar 40 cm sneeuw was toch echt te veel van het goede, en dus konden we niet meer voor of achteruit... Nadat manlief na 100x proberen toch maar naar ons huis gelopen was om een schep te halen (+/- 100 m was het nog maar) en hij de auto rondom vrij geschept had, konden we dan toch eindelijk naar huis. Gelukkig met een auto vol boodschappen, dus voorlopig hoeven we de deur niet meer uit!

Met Ozzy gaat het goed. Ze zit goed in haar vacht, is (wat mij betreft) niks te dik en niks te dun, en ze is hardstikke vrolijk. Met haar 2,5 jaar is ze hard op weg om een volwassen hond te worden, en zo begint ze er ook steeds meer uit te zien. We hebben het idee dat ze iets rustiger is, misschien komt het wel door de kou. Ze vindt sneeuw wel leuk, maar ze gaat ook weer graag de stal in zodat ze op haar berg stro kan gaan liggen. Ze deelt haar "hok" (het zijn 2 paardenstallen aan elkaar) 's nachts met niemand minder dan Mukkie Reloaded, hij wordt door de andere geiten niet goed geaccepteerd. Hij bijt ook niet van zich af, het is een beetje een watje wat dat betreft, en hij werd mager omdat hij niet mee mocht eten met de rest...Vandaar dat we hem apart gezet hebben tot hij groot en sterk is geworden. Oz vindt het reuze gezellig zo'n maatje, het maakt haar niet uit van welke diersoort. Ze laat zelfs haar brokken voor Mukkie staan!

Zoals beloofd nog een filmpje van onze "Princess of Darkness". In het filmpje is Ozzy 's morgens net buiten, en moet dus eerst een klein plasje doen, en dan ook nog een beetje dol doen tegen ons natuurlijk. Ze vindt de camera ook interessant, maar ze loopt daarna toch richting de poort om te kijken of er geen indringers in de buurt zijn. Meestal gaat ze daar dan blaffen om te laten weten dat ze er is, en daarna wordt overal druk gesnuffeld zodat ze weet wie er 's nachts allemaal rondlopen (de plaatselijke egeltjes meestal, maar heel soms ook een fazant of iets dergelijks). Helaas hield mijn camera ermee op net voordat er een tractor langs kwam rijden, dat was (in SBS6 termen) "mooie televisie" geweest!

Nog heeeeeeel even geduld...

Beste blog-lezers en Ozzy-groupies,
Het is een tijd lang stil geweest op deze blog, maar hopelijk gaat daar de komende dagen verandering in komen.
Er zijn een paar vrije dagen in aantocht, en dan zou er toch tijd genoeg moeten zijn om weer eens een blogje te schrijven.
De eerste sneeuw-foto's en filmpjes van dit jaar zijn gemaakt, hierboven alvast een aantal van deze foto's. In de volgende blog komt een filmpje van Ozzy, kom dus zeker nog eens langs-gesurfd om te kijken!

Hooi!

De kunst van het "Boeren"...

Omdat we pas heel laat dit voorjaar kunstmest gestrooid hebben op het weiland, en het gras daarvoor zo kort mogelijk moest zijn, moesten we nog maar afwachten of het dit jaar nog lang genoeg zou worden om te kunnen hooien. Omdat ons weiland al jaren en jaren niet onderhouden was voordat we het kochten, was kunstmest strooien dit jaar belangrijker dan hooi maken, hoewel dat toch ook wel fijn zou zijn natuurlijk, omdat we het dan niet hoeven te kopen.

Lang genoeg was het gras al wel een tijdje, alleen moet het om hooi te maken ook wel een paar dagen achter elkaar droog (en liefst ook warm) zijn. Dat was steeds niet zo, elke keer ging het toch weer regenen.
Onze buurman (die een tractor en de nodige toebehoren heeft, en dus voor ons het werk doet in ruil voor veel van het hooi) durfde het vorige week nog niet aan om te maaien, gelukkig maar, want het heeft ontzettend veel geregend. We vroegen ons steeds vaker af of het nog wel ging lukken om te hooien dit jaar...

Gisteravond hoorden we ineens iets dat verdacht veel op een tractor leek, en het kwam toch wel heel dichtbij... Ja hoor, de buurman was aan het maaien! Wij hebben meteen op de buienradar gekeken, het leek een heel eind droog te blijven gelukkig. (wat dat betreft kun je beter een boer vertrouwen dan het weerbericht). Vanmorgen vroeg werd het gras geschud, waarschijnlijk vanavond ook nog een keer, en dan donderdag en misschien vrijdag nog als het nodig is. Dan komt vrijdag of zaterdag de balen-pers, en dan is het afwachten hoeveel balen er dit jaar van ons weiland komen! Vorig jaar hadden we er 10, dat hadden er veel meer kunnen zijn met wat meer weide-onderhoud. We zijn benieuwd of de kunstmest dit jaar al effect heeft of pas volgend jaar...

Zullen we het ook nog even over Ozzy hebben? Oz is niet blij dat de tractor van de buurman over ons land rijdt. Ze blaft heel zwaar en heel hard, maar dat ding blijft maar rondjes rijden steeds! Maar gelukkig is het maar een paar dagen, en niet al te lang achter elkaar. We hebben laatst nog een fotootje gemaakt in de stal, het is niet echt een world-press photo, maar hij kan er mee door toch? Als je bedenkt dat ze niet de moeite neemt om stil te blijven zitten / staan, en dat de belichting bij ons in de stal nou ook niet echt denderend is, valt het allemaal best wel mee ;-)